பிலிப்பைன்ஸில் இருந்து பரவலான கவனத்தைப் பெற்று வரும் ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் உணவு முறை, உலகையே உலுக்கியுள்ளது. ‘பாக்பேக்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த உணவு, நாம் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்திய கார்கள், புத்தகங்கள் போன்றவற்றை அறியும் உலகத்தில், பயன்படுத்திய உணவையும் சிலர் நாட வேண்டியுள்ள அவலத்தை எடுத்துரைக்கிறது.

“இரண்டாவது கை வறுத்த கோழி” என வர்ணிக்கப்படும் இந்த உணவு, பிலிப்பைன்ஸின் குடிசைப் பகுதிகளில் வாழும் பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழை மக்களுக்கு அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு தவிர்க்க முடியாத அங்கமாக மாறியுள்ளது. ‘பாக்பேக்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘தூசி தட்டுதல்’ என்று பொருள். ஆனால், இங்கு நடப்பது தூசியைத் தட்டுவதல்ல.

பணக்காரப் பகுதிகளில் உள்ள உணவகங்கள் மற்றும் துரித உணவுச் சங்கிலிகளால் குப்பைக் கிடங்குகளில் வீசப்படும் மீதமுள்ள உணவுத் துண்டுகளை, குறிப்பாக வறுத்த கோழிக் கழிவுகளைச் சேகரித்து, மீண்டும் பதப்படுத்தி உணவாக மாற்றுவதே இந்தச் செயல்முறையாகும். இது சுவாரஸ்யமானது அல்ல; மாறாக, உலகளாவிய வறுமையின் தீவிரத்தை உணர்த்தும் ஒரு மனதை உடைக்கும் கதை.

தினமும் காலையில், ஒரு குழுவினர் குப்பைக் கிடங்குகளை நாடி, கெட்டுப்போகாத நிலையில் உள்ள உணவுத் துண்டுகளைக் கவனமாகச் சேகரிக்கின்றனர். பின்னர், இந்தச் சேகரிப்புப் பொருட்கள் பாக்பேக் தயாரிக்கும் விற்பனையாளர்களிடம் செல்கின்றன.

இந்த விற்பனையாளர்கள், குப்பையில் கிடந்த கோழித் துண்டுகளை முதலில் தண்ணீரில் நன்கு கழுவி, அழுக்குகளை அகற்றுகின்றனர். அதனைத் தொடர்ந்து, உப்பு, மிளகு மற்றும் பிற மசாலாப் பொருட்களைச் சேர்த்துச் சுவையூட்டுகின்றனர்.

இறுதியாக, எந்தவொரு விரும்பத்தகாத வாசனையையும் நீக்கி, ‘புதிய’ உணவாக மாற்றும் நோக்குடன், அந்தக் கோழித் துண்டுகளைச் சூடான எண்ணெயில் நன்கு வறுக்கின்றனர். இந்த முழு செயல்முறைக்குப் பிறகு, ஒரு தட்டு பாக்பேக்கின் விலை தோராயமாக 20 முதல் 30 பெசோக்கள் (சுமார் ரூ. 20 முதல் ரூ. 25 வரை) மட்டுமே ஆகும். இந்த மிகக் குறைந்த விலையே இந்த உணவு பிரபலமாக இருப்பதற்குக் காரணம்.

தினமும் ஒருவேளை உணவுக்கே வழியில்லாமல் தவிக்கும் பிலிப்பைன்ஸ் சேரிவாழ் குடும்பங்களுக்கு, பாக்பேக் ஒரு மலிவான மற்றும் வயிறு நிறையும் மாற்று உணவாகக் கருதப்படுகிறது. இது உடல்நல அபாயங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், பல பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் பசியுடன் படுக்கைக்குச் செல்வதைத் தடுக்க இதை ஒரு கட்டாயத் தேர்வாகவே பார்க்கின்றனர்.

பாக்பேக் என்பது வெறும் உணவு அல்ல; அது உலகின் ஏழை மக்கள் எதிர்கொள்ளும் அடிப்படை உயிர்வாழ்வுப் போராட்டத்தின் ஒரு குறியீடாகும்.