ประเทศไทยเข้าสู่ปีใหม่ 2569 ด้วยความน่าห่วงใยหลายเรื่อง ในทางการเมือง เดือน ธ.ค. 2569 เกิดการยุบสภา ทำให้ต้องเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 8 ก.พ. 2569 ห้วงเวลาปีใหม่จึงเข้มข้นด้วยการหาเสียงเลือกตั้ง และจะตามมาด้วยการช่วงชิงทางการเมือง อีกเหตุการณ์สำคัญคือ การปะทะด้วยกำลังอาวุธระหว่างไทยกับกัมพูชา จากข้อขัดแย้งเรื่องชายแดนเริ่มต้นเมื่อ 7 ธ.ค. ก่อนหยุดยิงในตอนเที่ยงวันที่ 27 ธ.ค. การสู้รบตลอด 20 วัน ไทยใช้กำลัง 3 เหล่าทัพยึดพื้นที่ในเขตอธิปไตยที่ถูกรุกล้ำแย่งชิงกลับคืนมา
แม้มีการหยุดยิง แต่ความสุขสงบระหว่าง 2 ประเทศถือว่าเปราะบางอย่างมาก ขณะที่เศรษฐกิจการค้าระหว่าง 2 ประเทศเสียหาย จีนได้เสนอตัวจัดประชุม 3 ฝ่าย ประกอบด้วย รมว.ต่างประเทศไทย กัมพูชา และจีน ที่ยูนนาน ระหว่าง 28-29 ธ.ค. ซึ่งน่าสนใจว่าจะทำให้การหยุดยิงมีความยั่งยืนมากขึ้นได้อย่างไร
แนวโน้มเศรษฐกิจของไทยในปี 2569 ไม่สดใส จีดีพีโตต่ำเพียง 1.5-2.0% จากปัจจัยต่าง ๆ การยุบสภาที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในเดือน ม.ค. 2569 มาถึงก่อนกำหนด ทำให้เกิดความล่าช้าในการจัดทำงบประมาณ คาดหมายว่าอย่างน้อย 3 เดือนยังจะมีปัญหาจากผลกระทบของภาษีสหรัฐ, ภาคท่องเที่ยวมีปัญหาเงินบาทแข็งค่า ทำให้ประเทศอื่น ๆ กลายเป็นจุดหมายการท่องเที่ยวที่จูงใจกว่าในเรื่องราคา
อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งทั่วไปจะมีผลด้านบวกด้วยการใช้จ่าย และความคาดหวังว่ารัฐบาลใหม่อาจจะมีนโยบายที่เป็นประโยชน์ แก้ปัญหาได้ อย่างไรก็ตาม สวนดุสิตโพลได้เปิดผลสำรวจล่าสุดเมื่อ 28 ธ.ค. 2568 และวิเคราะห์ว่า การเมืองกำลังเคลื่อนเข้าสู่โหมดเลือกตั้ง ประชาชนส่งสัญญาณชัดว่าความหวังอยู่ที่ “เศรษฐกิจ” เพราะปัญหาปากท้องบีบคั้นชีวิตประจำวัน พรรคใดเสนอทางออกที่จับต้องได้ แก้ได้จริง ไม่ใช่เพียงนโยบายเฉพาะหน้า ก็อาจได้เปรียบในสายตาผู้มีสิทธิเลือกตั้ง และชี้ด้วยว่าสังคมไทยกำลังมองหา “ผู้นำทางการเมืองชุดใหม่”
เรื่องน่าห่วงคือ ขณะที่ประชาชนคาดหวังว่าการเลือกตั้งอาจช่วยเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจให้ดีขึ้น แต่การเมืองไทยยังเป็นเรื่องที่ยากจะคาดหวัง เพราะจะเป็นไปตามโครงสร้างเดิม ๆ ที่กำหนดโดยรัฐธรรมนูญฉบับ 2560 ที่พรรคการเมืองไม่มีอำนาจริเริ่มนโยบายและขับเคลื่อนนโยบายที่ตัวเองริเริ่ม และยังถูกควบคุมด้วยอำนาจจากบางองค์กรตามรัฐธรรมนูญ แม้ว่ามีการทำประชามติถามความเห็นประชาชนว่า ต้องการให้แก้ไขรัฐธรรมนูญหรือไม่ควบคู่ไปด้วย
แต่ก็น่าจับตาว่าผลจะออกมาอย่างไร เพราะไม่มีการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญให้เป็นที่รับรู้ในวงกว้าง และยังมีการสร้างวาทกรรมโจมตีว่า การแก้ไขหรือยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ไม่ใช่เรื่องจำเป็น อาจสร้างความไขว้เขวเกี่ยวกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และสุดท้ายจะไม่เป็นผลดีต่อเศรษฐกิจและการเมืองของไทยในระยะยาว
