या वर्षाच्या सुरुवातीला, जेव्हा सोन्याचे दर वारंवार विक्रम मोडत होते, तेव्हा कोणीही या धातूबद्दलच बोलत होता. सोशल मीडियावर आणि माझ्या मित्र आणि सहकाऱ्यांच्या वर्तुळात, सामान्य मत असे होते की किमती चढत राहतील.

वर्षाअखेरीस सोने लवकरच VND200 दशलक्ष किंवा अगदी VND250 दशलक्ष प्रति तेलापर्यंत पोहोचेल असा अंदाज अनेकांनी व्यक्त केला.

त्या आशावादात अडकून, किमती VND190 दशलक्ष वरून VND185 दशलक्ष पर्यंत घसरल्यानंतर मार्चच्या सुरुवातीला मी 10 तोळे सोने खरेदी करण्याचा निर्णय घेतला. मी त्या वेळी कल्पना केली होती की किमती पुन्हा वाढतील आणि त्यांची पूर्वीची रॅली चालू ठेवतील आणि मला मोठा नफा मिळेल.

पण भावात घसरण सुरूच होती. मी सुरुवातीला स्वतःला सांगितले की ही केवळ तात्पुरती पुलबॅक होती आणि जागतिक भू-राजकीय तणावात सोने पुन्हा वाढेल.

तथापि, दिवसेंदिवस मी अधिकच निराश होत गेलो. तेव्हापासून देशांतर्गत सोन्याच्या किमती VND156.5 दशलक्ष प्रति टेल या वर्षभरातील नीचांकी पातळीवर घसरल्या आहेत. परिणामी, माझ्या गुंतवणुकीचे मूल्य अंदाजे VND285 दशलक्ष (US$10,800) ने कमी झाले आहे.

मी विकू इच्छित नाही कारण असे करणे म्हणजे तोटा बंद करणे होय. तरीही मी होल्डिंग चालू ठेवल्यास, किमती कधी बरे होतील याची मला कल्पना नाही. परिणामी, माझ्या ड्रॉवरमध्ये सोने अस्पर्श राहते आणि माझ्या निर्णयाबद्दल मला सतत पश्चाताप होत असतो.

मी पुष्कळ इशारे वाचले होते की कोणतीही मालमत्ता कायमची वाढत नाही. परंतु जेव्हा पैसे कमावण्याची शक्यता तुमच्या समोर असते, तेव्हा संभाव्य धोक्यांबद्दलच्या इशाऱ्यांपेक्षा तुमच्या आशांना पाठिंबा देणाऱ्या माहितीवर विश्वास ठेवणे अनेकदा सोपे असते.

जरी मी तांत्रिकदृष्ट्या VND285 दशलक्ष गमावले नाही आणि सोने अखेरीस परत येऊ शकते, तरीही किमती पूर्णपणे पुनर्प्राप्त होणार नाहीत किंवा आणखी कमी होण्याची शक्यता आहे.

मी धीर धरून रॅलीची वाट पहावी किंवा मी माझे नुकसान कमी करून माझे पैसे अधिक सुरक्षित ठिकाणी हलवावे?

*हे मत एका वाचकाने सबमिट केले आणि इंग्रजीमध्ये भाषांतरित केले. वाचकांची मते वैयक्तिक आहेत आणि ते वाचण्याच्या दृष्टिकोनांशी जुळत नाहीत.