กองหน้าอาร์เซนอล วิคเตอร์ เกียอเคเรส ทำผลงานได้ในระดับที่ถือว่าดีตามมาตรฐานของเขาในการพบกับบอร์นมัธ – ซึ่งนั่นอาจเป็นครึ่งหนึ่งของปัญหา

อาร์เซนอลเซ็นสัญญากับ วิคเตอร์ เกียอเคเรส ด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียวเท่านั้น: เพื่อยิงประตู

สิ่งนี้คือจุดที่ทีมของ มิเกล อาร์เตต้า ขาดไปจากองค์ประกอบอื่น ๆ ที่พวกเขาทำได้ดีอยู่แล้ว พวกเขาสามารถเล่นผ่านการเพรสสูงหรือข้ามมันไปได้ สามารถเอาชนะด้วยพละกำลังหรือด้วยเทคนิคที่เหนือกว่า แต่สิ่งที่ขาดหายไปคือการส่งบอลเข้าสู่ก้นตาข่ายอย่างสม่ำเสมอ

หลังจากทำได้ 97 ประตูจาก 102 เกมในโปรตุเกส หน้าที่ของเกียอเคเรสก็ดูเหมือนจะมีเพียงอย่างเดียว ทว่านั่นกลับกลายเป็นปัญหา เพราะการเป็นกองหน้าไม่ได้หมายถึงแค่การยิงประตูเท่านั้น

เกียอเคเรสทำประตูได้ 18 ประตูในทุกรายการ กลายเป็นดาวซัลโวสูงสุดของทีมในฤดูกาลนี้ มากกว่าผู้เล่นทุกคนในฤดูกาลที่แล้ว เขาต้องการเพียงอีกสามประตูเพื่อกลายเป็นผู้เล่นที่ยิงมากที่สุดในสีเสื้อแดงขาวนับตั้งแต่ปี 2020 ซึ่ง ปิแอร์-เอเมอริก โอบาเมย็อง เคยทำไว้ เขายังยิงได้มากกว่า กาเบรียล เฆซุส หรือ ไค ฮาแวร์ตซ์ เคยทำได้ในฤดูกาลเดียว

ในเกมที่พ่ายบอร์นมัธอย่างน่าผิดหวัง ดาวยิงชาวสวีเดนเป็นผู้ทำประตูปลอบใจให้ทีม ซึ่งไม่ควรถูกมองข้าม และเขาไม่ได้เป็นผู้เล่นที่แย่ที่สุดในสนามด้วยซ้ำ เพราะตลอดสามเกมในประเทศที่ผ่านมา ทีมของอาร์เตต้าดูเหมือนจะต้องแย่งกันว่าใครจะเป็นคนเล่นได้แย่ที่สุด มาร์ติน ซูบิเมนดี้ กลายเป็นเงาของตัวเอง ไม่สามารถเล่นในแนวตั้งได้และมักจะส่งบอลออกไปทางฟูลแบ็กแทนที่จะพยายามสร้างเกม เลอันโดร ทรอสซาร์ หลังจากฟอร์มร้อนแรงช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ก็กลับมาเล่นได้เหมือนเดิมแบบฤดูกาลก่อน โนนี มาดูเอเก้ ทำหน้าที่แทน บูกาโย ซาก้า ได้ดีในแง่ของความทุ่มเท แต่ยังไม่มีจุดจบที่ชัดเจน ขณะที่ข่าวลือว่า อีธาน นวันเนรี อาจถูกขาย ทำให้หลายคนตั้งคำถามว่าการจ่าย 50 ล้านปอนด์นั้นคุ้มค่าหรือไม่ เมื่อเทียบกับผลงานที่เขาเคยทำได้ในปีก่อนบนปีกขวา ไค ฮาแวร์ตซ์ ไม่ใช่มิดฟิลด์โดยธรรมชาติ กาเบรียล เฆซุส สูญเสียความแข็งแกร่งทางร่างกาย ส่วน กาเบรียล มาร์ติเนลลี ดูเหมือนจะหมดแรงจูงใจในลีกและจะโชว์ฟอร์มเฉพาะในยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก

แม้ผู้เล่นเหล่านี้อาจสมควรถูกตำหนิมากกว่าเกียอเคเรสจากฟอร์มในเกมกับบอร์นมัธ แต่ในภาพรวมแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นกับกองหน้าชาวสวีเดนกลับส่งผลกระทบต่อทีมมากที่สุด เพราะเขาเข้ามาเพื่อทำหน้าที่เดียว และมันเปลี่ยนสมดุลของทีมไปโดยสิ้นเชิง

ท่ามกลางความโกลาหลทั้งในออนไลน์และที่ นอร์ธ ลอนดอน ทีมของ อันโดนี อิราโอลา แสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์แบบในทุกตำแหน่ง ใช้การเพรสแบบระมัดระวังคล้ายกับที่ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ใช้ในนัดชิงคาราบาวคัพ ดาวิด รายา ถูกปล่อยให้ครองบอลมากเกินไป ขณะที่ ซูบิเมนดี้ ไม่กล้ารับบอลและเล่นไปข้างหน้า อาร์เซนอลจึงถูกกดให้อยู่ในแดนของตัวเองตลอด

ในช่วงที่ดีที่สุด อาร์เซนอลเคยมี ฮาแวร์ตซ์ เป็นจุดพักบอลจากลูกกลางอากาศ หรือ เฆซุส ที่สามารถเก็บบอลจังหวะสองจากการโยนยาวได้ มิเกล เมรีโน ก็เคยทำหน้าที่นี้ได้บ้าง แต่เกียอเคเรสกลับไม่สามารถทำได้เลย ทั้งยังไม่ช่วยลงมาสร้างความได้เปรียบเชิงตัวเลขในแดนกลางเหมือนที่ ฮาแวร์ตซ์, เฆซุส และ เมรีโน เคยทำ

ปัญหานี้ดำเนินมาตลอดทั้งฤดูกาล โดยเฉพาะเมื่อเจอกับทีมใหญ่ที่มักจะเพรสสูง เดแคลน ไรซ์ ไม่เคยแพ้ทีม ‘บิ๊กซิกซ์’ มาก่อนจนกระทั่งอาร์เซนอลแพ้ ลิเวอร์พูล 1-0 ที่แอนฟิลด์ในเดือนสิงหาคม จากนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถเอาชนะ ลิเวอร์พูล, เชลซี ที่เหลือ 10 คน และ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในบ้าน ก่อนจะโดน แมนเชสเตอร์ ซิตี้ สอนบทเรียนที่สนามเวมบลีย์

ไม่เพียงแต่เกมใหญ่ที่อาร์เตต้าต้องกังวล ตอนนี้ทีมอย่าง เซาแธมป์ตัน และ วูล์ฟแฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า หากปิดทางการเล่นจากแนวหลังของอาร์เซนอล พวกเขาไม่มีเทคนิคพอจะเจาะผ่านได้หากไม่มี มาร์ติน โอเดการ์ด และไม่มีพละกำลังมากพอหากเลือกเล่นบอลยาว ทีมที่เคยชนะได้ทุกวิธี ตอนนี้กลับไร้ทางออกเมื่อเจอกับทีมที่ตั้งรับแน่นและมีวินัย

อาร์เซนอลในปัจจุบันยังขาดความมั่นใจยามต้องไล่ตามเกมในสถานการณ์เปิด ซูบิเมนดี้ เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา ไรซ์ ไม่ใช่ผู้ควบคุมจังหวะในแดนกลาง ทีมสูญเสียผู้เล่นเทคนิคอย่าง จอร์จินโญ, โอเล็กซานเดอร์ ซินเชนโก้ และ กรานิต ชาก้า ไป และต้องเล่นส่วนใหญ่ของฤดูกาลโดยไม่มี โอเดการ์ด ความแตกต่างของสภาพจิตใจระหว่างทีมชุดที่ตามหลังบอร์นมัธ 2-1 ในตอนนี้ กับทีมปี 2023 ที่ตามหลัง 0-2 แต่พลิกกลับมาชนะด้วยลูกยิงของ รีส เนลสัน นาทีที่ 97 นั้นชัดเจนอย่างยิ่ง

แต่นั่นคือทางเลือกที่อาร์เตต้าเลือกเอง เขาเปลี่ยนจากสไตล์ที่เน้นความสง่างามและการควบคุม มาเป็นสไตล์ที่เน้นความแข็งแกร่งและเข้าปะทะ ทว่ากองหน้าคนใหม่กลับไม่สามารถมอบสิ่งใดได้เลย

เกียอเคเรสคือการเสี่ยง และตามข่าวลือ เขาเป็นตัวเลือกที่สองรองจาก เบนจามิน เซสโก ที่มีค่าตัวแพงกว่า เขามีคำถามมากมายว่าฟอร์มในสปอร์ติ้งของเขาจะยกระดับขึ้นได้หรือไม่ และจนถึงตอนนี้เขาตอบได้เพียงในสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว ใช่ เขายิงประตูได้ ใช่ เขาทำประตูจากจังหวะเปิดบอลได้ดี แต่สิ่งที่อาร์เตต้าต้องการจากกองหน้าตัวเป้ามาตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขายังไม่ตอบโจทย์เลย

ช่วงซัมเมอร์นี้จะมีการตัดสินใจครั้งสำคัญ ไม่เพียงแค่เรื่องของเกียอเคเรสหรืออนาคตของอาร์เตต้า แต่รวมถึงการหาสมดุลระหว่างสองด้านของอาร์เซนอล – ความงดงามและความแข็งแกร่ง การเสริม ซานโดร โตนาลี ในแดนกลางและแบ็กขวาคนใหม่ตามข่าวลืออาจช่วยแก้ปัญหาในเกมบิลด์อัพได้บางส่วน แต่ในระหว่างที่พวกเขากำลังลุ้นแชมป์ในเดือนเมษายน และมีโปรแกรมต้องบุกเยือน เอติฮัด สเตเดียม สัปดาห์หน้า ยังไม่มีทางลัดที่จะทำให้ ซูบิเมนดี้ กลับมามีฟอร์มเหมือนต้นฤดูกาลได้ ไมลส์ ลูอิส-สเกลลี มีพรสวรรค์สูง แต่ยังไม่สามารถควบคุมเกมได้แบบที่ ซินเชนโก้ เคยทำ และไม่มีปุ่ม ‘เวนเกอร์บอล’ ให้กดเพื่อปลดล็อกทีมให้กลับมาเล่นด้วยอิสระอีกครั้ง

อาร์เซนอลมาถึงจุดที่ไม่อาจหันกลับได้เต็มตัว แต่พวกเขาจำเป็นต้องหาทางออกใหม่ ไม่ว่าจะลองเปลี่ยนผู้เล่นหมายเลข 9 ใช้สองกองหน้าหรือแม้แต่ใช้ตัวเป้าในตำแหน่งริมเส้น พวกเขาไม่สามารถเดินทางไป แมนเชสเตอร์ ซิตี้ แล้วทำผิดพลาดซ้ำอีกได้

การเดิมพันครั้งนี้กำลังย้อนกลับมาทำร้ายพวกเขา และอาจทำลายทุกสิ่งที่พวกเขาทำงานหนักมาเพื่อมัน