ทีมชาติสหรัฐอเมริกา (USMNT) ได้เปิดเผยรายชื่อผู้เล่นอย่างเป็นทางการในช่วงบ่ายวันอังคาร แม้ว่ารายชื่อดังกล่าวจะหลุดออกมาก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม แต่บรรยากาศของความตื่นเต้นสำหรับฟุตบอลโลกก็เริ่มก่อตัวขึ้นทันที

นิวยอร์ก — ชั่วขณะหนึ่ง เสียงของ ทิม เวอาห์ แทบจะไม่ได้ยินเลย

เสียงตะโกนเชียร์ดังเกินไป และเสียงโห่ร้องรอบตัวก็กลบเสียงเขาเสียหมด หมายเลข 21 ของทีมชาติสหรัฐฯ ฮีโร่ท้องถิ่นที่เกิดห่างจากเวทีที่เขายืนอยู่ไม่ถึง 5 ไมล์ ถูกเสียงรอบข้างกลืนหายไปชั่วคราว การสัมภาษณ์สดทางโทรทัศน์ยังคงดำเนินต่อไป โดยผู้สัมภาษณ์ถามถึงความรู้สึกของเขาที่ได้เล่นในฟุตบอลโลก ความตื่นเต้นที่ได้อยู่ตรงนั้น และความหมายของการได้เล่นในนิวยอร์ก

แต่จุดสนใจกลับอยู่ที่เสียงรอบตัวเขามากกว่า สำหรับงานเปิดตัวรายชื่อบนดาดฟ้าที่รายชื่อหลุดมาก่อนและดูเหมือนจะยืดเยื้อเกินไป ในที่สุดบางสิ่งก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้น แม้จะมีเพียงแฟนบอลร้อยกว่าคนบนยอดตึกในแมนฮัตตันตอนล่าง แต่เสียงตะโกน “ยู-เอส-เอ” ก็ทำให้รู้สึกถึงพลังฟุตบอลโลกที่กำลังก่อตัว

งานนี้เป็นกิจกรรมเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ต้องลงทะเบียนล่วงหน้า จำกัดจำนวนผู้เข้าร่วม ถ่ายทอดสดทางช่อง FOX จัดขึ้นที่สถานที่จัดคอนเสิร์ตริมแม่น้ำอีสต์โดยมีสะพานบรูคลินเป็นฉากหลัง บรรยากาศโดยรวมดูเป็นทางการและมีกลิ่นอายขององค์กรอยู่บ้าง บางส่วนพยายามเน้นเรื่องฟุตบอลมากเกินไป แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ลงตัวพอดี รายชื่อนี้ถือว่าเหมาะสม และวิธีการนำเสนอเองก็ช่วยเติมพลังให้การแข่งขันที่กำลังจะมาถึง

“นี่แหละอเมริกา ผมไม่คาดหวังอะไรน้อยกว่านี้ มันคือเหตุการณ์ใหญ่ที่สุดที่สหรัฐฯ จะจัดขึ้น ใช่ มันก็อย่างที่ผมคิดไว้นั่นแหละ” ไทเลอร์ อดัมส์ กองกลางทีมชาติสหรัฐฯ กล่าวหลังงานจบ

ทำให้ทุกอย่างรู้สึกจริงขึ้น

สหรัฐฯ ตั้งใจให้งานนี้เต็มไปด้วยดารา แต่โชคร้ายที่รายชื่อทีมหลุดออกมาก่อนถึงสามวัน พนักงานสมาคมฟุตบอลสหรัฐฯ ยังพูดติดตลกว่า “มีแค่การแสดงของแร็ปเปอร์ชื่อดัง กันนา ที่พวกเรารักษาไว้ได้” และนั่นก็เป็นความจริงเกือบทั้งหมด เพราะผู้ร่วมงานส่วนใหญ่รู้อยู่แล้วว่าผู้เล่น 26 คนที่จะขึ้นเวทีมีใครบ้าง ยกเว้น คริส ริชาร์ดส์ ที่ติดภารกิจเล่นนัดชิงชนะเลิศในยุโรปกับ คริสตัล พาเลซ

แล้วงานนี้จัดไปเพื่ออะไร? ความจริงแล้ว นี่คือช่วงเวลาที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มรู้สึกจริงจังขึ้น หลังจากมีทั้งโปสเตอร์ แคมเปญ และกิจกรรมต่างๆ มากมาย การจัดปาร์ตี้รับชมฟุตบอลโลกถูกเตรียมไว้ ระบบขนส่งสาธารณะก็ถูกวางแผนอย่างละเอียด แต่บนดาดฟ้าแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ทุกสิ่งที่ยุ่งยากเหล่านั้นถูกลืมไปชั่วคราว เมื่อผู้เล่นถูกประกาศชื่อทีละคน ความรู้สึกตื่นเต้นต่อฟุตบอลโลกก็กลับมาอีกครั้ง เพราะอีกเพียงสองสัปดาห์ การแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้น

รายชื่อนี้มีหลายสิ่งที่น่าชื่นชม แม้จะเน้นหนักไปที่ผู้เล่นตัวหลัก แต่คุณภาพของทีมไม่อาจปฏิเสธได้ คริสเตียน พูลิซิช คือผู้เล่นที่สามารถเปลี่ยนเกมได้ เวสตัน แมคเคนนี คือหนึ่งในกองกลางที่มีฟอร์มดีที่สุดในฤดูกาลนี้ ฟูลแบ็กแข็งแกร่ง และกองหน้าก็มีศักยภาพสูง โดยรวมแล้วนี่อาจเป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดที่ทีมชาติสหรัฐฯ เคยส่งไปฟุตบอลโลก

ผู้จัดการทีมเองก็ไม่ใช่คนธรรมดา เมาริซิโอ โปเช็ตติโน ถูกมองว่าเป็นการจ้างงานสำหรับฟุตบอลโลกโดยเฉพาะ แม้ว่าในงานแถลงข่าว 25 นาที เขาจะต้องตอบคำถามอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่มีอะไรผิดพลาด

การเริ่มต้นที่เงียบสงบ

งานลักษณะนี้ต้องอาศัยพลังจากฝูงชนเหมือนกับกีฬาทุกประเภท เป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพากัน แฟนบอลมอบพลังให้ทีม และทีมก็ตอบแทนด้วยผลงาน แต่ในช่วงแรก พลังนั้นแทบไม่มีเลย วันที่อากาศร้อนจัดในนิวยอร์ก พื้นที่ Pier 17 ไม่มีร่มเงา ลมแทบไม่พัด และไม่มีที่หลบแดด เหงื่อกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญ

ก่อนเริ่มงานหนึ่งชั่วโมง บรรยากาศยังเงียบสนิท ดีเจเปิดเพลงแนวรีมิกซ์แต่ไม่มีใครเต้น คอมเมเดียนท้องถิ่นพยายามสร้างเสียงหัวเราะแต่ก็ไม่สำเร็จ อาหารราคาแพงและมีเพียงเครื่องดื่มชูกำลังไม่กี่อย่างให้เลือก ส่วนบูธแต่งตัวกลับมีคิวยาวเป็นพิเศษ

ยังมีการโปรโมตสารคดี HBO ที่ติดตามทีมชาติสหรัฐฯ ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา แม้ว่าจะไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์ของ จิโอ เรย์นา ในฟุตบอลโลก 2022 ก็ตาม

ในที่สุด แฟนบอลก็เริ่มมีส่วนร่วม ชายคนหนึ่งยืนบนแท่น ถือโทรโข่งและพยายามเริ่มต้นการเชียร์ แต่เสียงเพลงจากดีเจดังกลบจนเสียงตะโกนไม่เข้าจังหวะ

ลาลาส และ กันนา – คู่ที่ไม่น่าเชื่อมโยงกัน

เมื่อคนดังเริ่มทยอยมาถึง บรรยากาศก็เริ่มเปลี่ยนไป FOX ซึ่งถือสิทธิ์การถ่ายทอดสดงานนี้ได้ส่งผู้บรรยายชื่อดังมา อเล็กซี ลาลาส ซึ่งเป็นบุคคลที่แฟนบอลทั้งรักและเกลียดในเวลาเดียวกัน เดินถ่ายรูปกับแฟนบอลไม่หยุด ส่วน สตู โฮลดัน ก็ปรากฏตัวด้วย

เมื่อการถ่ายทอดสดเริ่มขึ้น โดรนบินอยู่เหนือเวที แฟนบอลถูกขอให้ย้ายตำแหน่งเพื่อให้ติดกล้องโทรทัศน์ และเมื่อ ร็อบ สโตน จาก FOX ขึ้นพูดเปิดงานด้วยคำถามว่า “พร้อมหรือยังสำหรับการเปิดเผยรายชื่อทีม?” พลังงานในงานก็เปลี่ยนไปทันที

แม้ว่าความนิยมของทีมชาติสหรัฐฯ อาจยังเป็นที่ถกเถียง แต่เมื่อผู้เล่นถูกประกาศชื่อทีละคน ความตื่นเต้นก็เริ่มเดือดพล่าน ไทเลอร์ อดัมส์ ได้รับเสียงเชียร์ลั่นเวทีเมื่อขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มและชูเสื้อขึ้นเหนือหัว

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนจะได้รับการต้อนรับเช่นนั้น จิโอ เรย์นา ถูกโห่เบาๆ เนื่องจากเหตุการณ์ในอดีตกับอดีตกุนซือ เกร็ก เบอร์ฮัลเตอร์ ส่วน แมต ฟรีส ผู้รักษาประตูจาก นิวยอร์ก ซิตี้ เอฟซี ก็ถูกโห่จากแฟนบอล นิวยอร์ก เรดบูลส์ แต่ทั้งหมดนี้ก็ถือว่าเป็นสัญญาณดี เพราะแสดงให้เห็นถึงความมีชีวิตชีวาในหมู่แฟนบอล

นักเตะดูผ่อนคลาย หัวเราะและยิ้มให้กัน พวกเขามาจากหลากหลายที่แต่ดูเหมือนมีความเป็นหนึ่งเดียว

จากนั้น กันนา ศิลปินจากแอตแลนตา ปรากฏตัว เขาเดินผ่านกลุ่มนักเตะบนเวทีและเริ่มแร็ปด้วยจังหวะที่ดังจนกลบเสียงอื่นทั้งหมด แม้ดูไม่เข้ากับบรรยากาศเท่าไร แต่ภาพที่เห็นกลับดึงดูดสายตา อเล็กซี ลาลาส เต้นตามจังหวะ แอนโทนี โรบินสัน เหมือนจะร้องตาม และ ทิม เรียม ยืนงงอยู่ข้างๆ หลังจากนั้น เสียงตะโกน “ยู-เอส-เอ” ก็กลับมาดังก้องอีกครั้งพร้อมธงชาติและโทรศัพท์ที่ถูกชูขึ้นกลางอากาศ

“ผมไม่อยากให้โค้ชโทรหาผม”

ในงานแถลงข่าว เมาริซิโอ โปเช็ตติโน ดูเหนื่อยล้า เขายอมรับว่าแทบไม่ได้นอนมาสองสัปดาห์เพราะต้องตัดสินใจเรื่องรายชื่อผู้เล่น เขาเผยว่าเพิ่งสรุปรายชื่อสุดท้ายในวันพฤหัสบดี ก่อนจะบอกนักเตะในวันศุกร์ และไม่อยากตอบคำถามเรื่องผู้เล่นที่ไม่ได้ถูกเลือก

เขากล่าวอย่างชัดเจนว่า “การพูดถึงผู้เล่นที่ไม่ได้ถูกเลือกถือเป็นการไม่ให้เกียรติกับคนที่อยู่ในทีม”

แต่เมื่อถูกถามซ้ำว่าทำไมไม่โทรแจ้งนักเตะที่ไม่ได้ถูกเลือกเหมือนอย่าง โธมัส ทูเคิล ทำกับทีมชาติอังกฤษ โปเช็ตติโน ตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “ผมเคยเป็นนักเตะมาก่อน ตอนผมไม่ติดทีม ผมไม่อยากให้โค้ชโทรหาผม ถ้าถามว่า ‘ทำไมผมถึงไม่ติดทีม?’ เขาจะตอบอะไรได้ นอกจากโกหก ถ้าผมโทรหา มันก็เพื่อปลอบใจตัวเอง ซึ่งมันไร้สาระ”

หลังจากนั้นงานแถลงข่าวก็จบลง โปเช็ตติโน ถอนหายใจ ขอโทษผู้สื่อข่าวที่เขาเข้าใจคำถามผิด แล้วเดินออกจากห้องด้วยท่าทีโล่งใจ

“ผมถูกถามคำถามนี้มาหลายครั้งแล้ว”

คริสเตียน พูลิซิช ดูอ่อนล้าและมีภาระหนักบนบ่า เขาคือผู้เล่นชั้นนำของทีมชาติสหรัฐฯ และถูกคาดหวังสูงสุด แม้จะเป็นนักเตะระดับโลก แต่เขาไม่ชอบอยู่ต่อหน้าสื่อเท่าไร และเมื่อถูกถามอีกครั้งว่าเหนื่อยไหม เขาตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายว่า “ผมถูกถามคำถามนี้มาหลายครั้งแล้ว ผมไม่อยากพูดถึงมันอีก”

ระหว่างการสัมภาษณ์ เขาลืมคำถามหนึ่งไป และตอบผิดเรื่อง แต่โดยรวมบรรยากาศก็ยังดี ไทเลอร์ อดัมส์ และ เวสตัน แมคเคนนี หัวเราะกันตลอดการสัมภาษณ์ อดัมส์ ล้อเรื่องทีมบาสเกตบอล นิวยอร์ก นิกส์ ส่วน แมคเคนนี ก็แซวเรื่องแฟนบอลที่เชียร์ตามกระแส ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูเหมือนคู่หูในหนังตำรวจยุค 80 ซึ่งตรงข้ามกับบุคลิกของ พูลิซิช อย่างสิ้นเชิง

แม้จะมีข้อผิดพลาดบ้าง เช่น ความร้อนของดาดฟ้า หรือการแสดงของ กันนา ที่ไม่เข้ากับบรรยากาศ แต่ภาพสุดท้ายที่น่าจดจำคือเสียงเชียร์ที่กลบเสียงพูดของ ทิม เวอาห์ เสียงนั้นคือพลังที่ทำให้ทุกคนเริ่มเชื่อว่า ฟุตบอลโลกครั้งนี้กำลังใกล้เข้ามาจริงๆ