โธมัส ทูเคิล เกือบจะทำผลงานเป็นสองจากสองเกมได้สำเร็จ — สองนัด สองตัวสำรองทำประตู อย่างไรก็ตาม เมื่อ นิโก โอ’รีลลี โหม่งบอลชนคาน ลูกบอลก็ตกตรงหน้า แฮร์รี เคน พอดี “เก้าสิบเก้าครั้งจากร้อยครั้ง” ทูเคิลกล่าวว่า เคนจะยิงเข้า และถ้าเป็นเช่นนั้น ผู้จัดการทีมอาจถูกมองว่าเป็นผู้จุดประกายด้วยการเปลี่ยนตัวของเขา แต่แทนที่ เคน กลับยิงข้ามคานไป

จนถึงตอนนี้ อังกฤษได้เพียงหนึ่งประตูจากผู้เล่นสำรองในฟุตบอลโลกครั้งนี้ ซึ่งเป็นประตูสำคัญจาก มาร์คัส แรชฟอร์ด ที่ยิงปิดเกมชนะโครเอเชียในช่วงท้าย แต่เมื่อกานาสามารถหยุดเกมรุกของอังกฤษไว้ได้ แม้จะมีช่องว่างน้อยนิด ก็ทำให้เกิดคำถามถึงกลยุทธ์ของทูเคิลในการสร้างพลังจากม้านั่งสำรอง

แผนของกุนซือชาวเยอรมันดูเหมือนจะเน้นการเปลี่ยนตัวแบบแทนตำแหน่งเดียวกัน ทางฝั่งซ้าย แอนโทนี กอร์ดอน และ แรชฟอร์ด มีลักษณะคล้ายกันหลายอย่าง และการเปลี่ยนตัวนักเตะจากแมนเชสเตอร์มาลงแทนปีกจากเมอร์ซีย์ไซด์ก็ได้ผลดีในเกมกับโครเอเชีย ส่วนฝั่งขวา บูกาโย ซากา และ โนนี มาดูเอเก ก็อยู่สโมสรเดียวกัน โดยนักเตะที่เพิ่งเซ็นสัญญาในปี 2025 ทำหน้าที่สำรองให้กับดาวรุ่งของอาร์เซนอลภายใต้การคุมทีมของ มิเกล อาร์เตตา และคาดว่าจะทำแบบเดียวกันในระดับทีมชาติเมื่อดาวดังพร้อมลงสนาม

จูด เบลลิงแฮม และ มอร์แกน โรเจอร์ส เป็นเพื่อนกันจากแถบมิดแลนด์ นักเตะจากแอสตัน วิลลาอาจไม่มีพรสวรรค์เท่ากับผู้เล่นเรอัล มาดริด แต่เส้นทางของเบลลิงแฮมในการกลับมาสู่ทีมดูเหมือนจะเป็นการเลียนแบบบทบาทของโรเจอร์สในตำแหน่งหมายเลข 10 เมื่อช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่ผ่านมา

สำหรับกองหน้าสำรอง โอลลี่ วัตกินส์ และ ไอแวน โทนีย์ อาจไม่ใช่สำเนาของเคน แต่โอกาสที่จะได้เห็นพวกเขาลงสนามก็มีน้อย “อาร์เจนตินาพึ่งพา [ลิโอเนล] เมสซี เกินไปไหม และฝรั่งเศสพึ่ง [คีเลียน] เอ็มบัปเป้ เกินไปหรือเปล่า?” ทูเคิลถามอย่างมีนัย “มันเป็นเรื่องปกติ พวกเขาคือนักเตะระดับโลก และพวกเขาทำในสิ่งที่พวกเขาทำได้ดีที่สุด”

แต่จุดบกพร่องของสูตรนี้อาจเกิดขึ้นเมื่ออังกฤษไม่ได้เป็นฝ่ายนำ หากแผนเอไม่เวิร์ก แผนบีของทูเคิลก็อาจเป็นเพียงการเปลี่ยนตัวเพื่อให้มีแรงสดใหม่เท่านั้น เขาเลือกที่จะไม่เรียกนักเตะที่มีคุณสมบัติแตกต่างอย่าง ฟิล โฟเดน และ โคล พาล์มเมอร์ ซึ่งอาจถูกมองว่าเป็นนักเตะจอมสร้างสรรค์ หรือบางทีเป็นเพียงผู้เล่นที่ฤดูกาลล่าสุดไม่ดีพอจะติดทีม ทั้งสองเหตุผลนั้นถูกต้อง — แม้ มอร์แกน กิบบ์ส-ไวท์ ที่ยิงได้ 15 ประตูในพรีเมียร์ลีก อาจมีเหตุผลเพียงพอที่จะรู้สึกว่าตนควรได้โอกาส — แต่โฟเดนและพาล์มเมอร์ยังคงเป็นสองพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมของฟุตบอลอังกฤษ

พาล์มเมอร์เคยแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในฐานะตัวสำรองที่สร้างผลกระทบได้ ในศึกยูโร 2024 หลังจากฤดูกาลอันยอดเยี่ยมกับเชลซี เขาลงมาทำประตูในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งเหตุผลนั้นเพียงพอที่จะเรียกเขากลับมาติดทีมอีกครั้ง

ทูเคิลไม่ต้องการให้ทีมเต็มไปด้วยนักเตะหมายเลข 10 มากเกินไป เพราะอาจสร้างความสับสนและคำถามเรื่องการถูกลดบทบาทของบางคน แต่ตำแหน่งหมายเลข 10 คนที่สาม ซึ่งอาจเป็นของโฟเดนหรือพาล์มเมอร์ กลับตกเป็นของ เอเบเรชี เอเซ ซึ่งแม้จะเป็นผู้เล่นที่ดี แต่ดูจะไม่ใช่คนที่สร้างความแตกต่างได้ในระดับสูงสุด

การขยายรายชื่อทีมเป็น 26 คนควรเปิดโอกาสให้มีผู้เล่นสาย “วายการ์ด” แต่สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดของอังกฤษในบทบาทนั้นกลับเป็น โอ’รีลลี กองกลางที่ถูกปรับมาเล่นแบ็กซ้ายในสไตล์ไม่เหมือนใคร

ปัญหาของทีมส่วนหนึ่งมาจากตัวผู้เล่น ส่วนหนึ่งมาจากแท็กติก “ผมไม่คิดว่าเราจะเล่นแบบคาดเดาได้ง่ายเพียงเพราะมีปีกยืนกว้าง” ทูเคิลกล่าว แม้หลักฐานในสนามจะบ่งชี้ตรงกันข้าม แต่แนวคิดคือให้ผู้เล่นติดเส้นข้างสนามทั้งสองฝั่ง ซึ่งเป็นเหตุผลที่พาล์มเมอร์ซึ่งเป็นแนวรุกแบบเข้าด้านในไม่ใช่ปีกในแบบที่เขาต้องการ

เมื่อทูเคิลพูดถึง “การโจมตีที่ซ้ำซาก” นั่นคือส่วนหนึ่งของปัญหา อังกฤษขาดความสามารถในการเปลี่ยนจุดเน้นของเกมรุก พวกเขาโจมตีจากกลางสนามน้อยเกินไป ผู้เล่นสร้างสรรค์เกมจากตรงกลางอีกสักคนอาจช่วยเจาะแนวรับของกานาที่เหนียวแน่นได้

ทูเคิลเลือกที่จะไม่ใช้ผู้เล่นที่ใกล้เคียงกับเพลย์เมกเกอร์ตัวลึกที่สุดของอังกฤษอย่าง อดัม วอร์ตัน โดยหันไปใช้ จอร์แดน เฮนเดอร์สัน และ ค็อบบี เมนู แทน เขายังเมิน เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์ ซึ่งเป็นแบ็กขวาที่สร้างสรรค์ที่สุดในทีมถึงสองครั้ง — ครั้งแรกตอนตั้งทีม และอีกครั้งเมื่อ ติโน ลิเวอร์ราเมนโต ถอนตัว — ก่อนสุดท้ายเลือกใช้ เทรโวห์ ชาโลบาห์ แทน

ผลลัพธ์คือทีมที่มีจุดมุ่งหมายร่วมกันและจุดแข็งคล้ายกัน ส่งผลให้ทีมชุดสำรองดูเหมือนทีมชุดหลัก เพียงแต่คุณภาพด้อยกว่า

ไม่ใช่วิธีที่เพื่อนร่วมอาชีพของเขาบางคนเลือกใช้ อังกฤษมีผู้เล่นเกมรุกพรสวรรค์มากมาย เช่นเดียวกับฝรั่งเศส แต่ ดิดิเยร์ เดส์ชองส์ กลับเรียก รายาน แชร์กี และ ฌอง-ฟิลิปป์ มาเตตา ซึ่งเป็นผู้เล่นที่แตกต่างจากตัวจริง

ในทางตรงกันข้าม ทูเคิลดูเหมือนจะต้องการทีมที่มีสไตล์เดียวกันทั้งหมด และในเกมกับกานา อังกฤษอาจได้ประโยชน์จากการจ่ายทะลุช่องของ วอร์ตัน หรือครอสอันอันตรายจาก อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์ หรือที่เห็นได้ชัดที่สุดคือการยิงไกลจาก พาล์มเมอร์

เมื่อพวกเขาหันไปมองม้านั่งสำรอง สิ่งที่ขาดไปคือความแตกต่างเฉพาะตัว และนักเตะที่อาจมอบสิ่งนั้นได้กลับไม่ได้อยู่ในทีมชุดนี้