இந்தியாவின் ஆன்மீக வரைபடத்தில் 51 சக்திபீடங்களுக்கு எப்போதும் ஒரு தனித்துவமான இடம் உண்டு. அதில் திரிபுரா மாநிலத்தின் உதயபூர் பகுதியில் அமைந்துள்ள திரிபுரா சுந்தரி திருக்கோவில் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றதாகும். சுமார் 524 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சக்திபீடத்தை உள்ளூர் மக்கள் அனைவரும் ‘மாதாபாரி’ என்று பக்திப் பெருக்குடன் அழைக்கின்றனர்.

தன் பிரம்மாண்டமான தனித்துவக் கட்டிடக்கலைக்காகவும், ஆன்மீக அதிர்வுகளுக்காகவும் உலகெங்கிலும் உள்ள பக்தர்களை இந்த ஆலயம் தன்பக்கம் ஈர்த்து வருகிறது. இந்தக் கோவிலின் பிரதான சிறப்பம்சமாக விளங்குவது இதன் வளாகத்தில் அமைந்துள்ள ‘கல்யாண் சாகர்’ என்னும் புனித ஏரியாகும். இந்த ஏரியில் நூற்றுக்கணக்கான அரிய வகை ஆமைகள் வசித்து வருகின்றன.

வழக்கமாக ஆன்மீகத் தலங்களில் இருக்கும் நீர்நிலைகளைப் போலவே இதுவும் காட்சி தந்தாலும், இங்கு வாழும் ஆமைகள் காட்டும் ஒரு சில விசித்திரமான நடத்தைகள், உலகளவில் இருக்கும் ஆன்மீக ஆய்வாளர்களையும் பக்தர்களையும் வியப்பில் ஆழ்த்தி வருகின்றன.
பொதுவாக விலங்குகளும் உயிரினங்களும் தங்கள் இறுதி காலம் வரும்போது மனிதர்களின் பார்வையில் படாமல் தனிமையான இடங்களைத் தேடிச் செல்வதுதான் இயற்கை விதி.

ஆனால், இந்த கல்யாண் சாகர் ஏரியில் வாழும் ஆமைகள் தங்களுக்கு மரணம் நெருங்குவதை உணர்ந்த அடுத்த கணமே, ஏரியை விட்டு வெளியேறத் தொடங்குகின்றன. அவை மெல்ல ஊர்ந்து வந்து, கோவிலின் செங்குத்தான கல் படிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கடந்து, நேராக அன்னையின் கர்பக்கிரகத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன. எந்தவித பயமும் இன்றி தேவியின் கருவறை வரை செல்லும் இந்த ஆமைகள், மாதா திரிபுரா சுந்தரியின் திருப்பாதங்களில் தலைவணங்கி, அன்னையின் ஆசியைப் பெற்ற பின்னரே தன் கடைசி மூச்சை விடுகின்றன.

சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகத் தொடர்ந்து நடக்கும் இந்த ஆன்மீகக் காட்சி, மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தெய்வீக அதிசயமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. தேவியின் மீதான பக்தியும், மரணத்தையும் தாண்டிய இந்த அதிசய நிகழ்வும் ‘மாதாபாரி’ கோவிலை உலகப் புகழ்பெற்ற ஒரு புனிதத் தலமாக மாற்றியுள்ளது.